1. قرآنكريم.
2. نهجالبلاغه.
3. بهرامي، محمد(1381)، «نگرشي تطبيقي به دانش تفسير و هرمنوتيك شلاير ماخر» ، مشهد، فصلنامه پژوهشهاي قرآني، شماره 30- 29 بهار و تابستان، دفتر تبليغات اسلامي خراسان رضوي.
4. پالمر، ريچارد (1377)، علم هرمنوتيك، ترجمه محمد سعيد حنايي كاشاني، تهران، هرمس.
5. پراود فوت، وين (1383)، تجربه ديني، ترجمه عباس يزداني، قم، طه.
6. جوادي آملي، عبدالله(1367)، پيرامون وحي و رهبري، قم، اسراء.
7. جوادي آملي، عبدالله (1378)، تفسير تسنيم، قم، اسراء.
8. جوادي آملي، عبدالله (1383)، دينشناسي، قم، اسراء.
9. جوادي آملي، عبدالله (1389)، سرچشمه انديشه، 5 جلد، قم، اسراء.
10. جوادي آملي، عبدالله (1372)، شريعت در آينه معرفت، تهران، رجا.
11. جوادي آملي، عبدالله (1388)، شمس الوحي تبريزي، قم، اسراء.
12. جوادي آملي، عبدالله (1385)، قرآن در قرآن، قم، اسراء.
13. جوادي آملي، عبدالله (1386)، منزلت عقل در هندسه ديني، قم، اسراء.
14. رشیدیان، عبدالکریم (1394)، فرهنگ پسامدرن، چاپ دوم، نشر نی، تهران.
15. شاكر، محمدكاظم (1381)، روشهاي تأويل قرآن، قم، بوستان كتاب قم، چاپ دوم.
16. طباطبايي، سيد محمدحسين (1393 ق)، الميزان في تقسير القرآن، بيروت، مؤسسه اعلمي للمطبوعات، چاپ سوم.
17. قائمينيا، عليرضا (1380)، متن از نگاه متن، قم، انجمن معارف اسلامي ايران.
18. كليني، محمد بن يعقوب(1413 ق)، الكافي في الاصول، بيروت، دارالاضواء.
19. كوزنزهوي، ديويد (1371)، حلقه انتقادي، ترجمه مراد فرهادپور، تهران، انتشارات گيل.
20. مجلسي، محمدباقر (1410 ق)، بحارالانوار، بيروت، مؤسسه الوفا.
21. مشکات، عبدالرسول(1391)، فرهنگ واژه ها، چاپ دوم ،سمت و مؤسسه فرهنگ دینی،تهران.
22. واعظي، احمد (1385)، درآمدي بر هرمنوتيك، تهران، پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي، چاپ سوم.
23. هادوي تهراني، مهدي(1375)، مباني كلامي اجتهاد، قم، خانه خرد.
24. Grondin, Jean (1995), Sources if Hermeneutics, state university of New York Press.
25. Palmer, Richard.E (1969), Hermeneutics, north westrn university press.
26. Scheleirmacher, F.D.E. (1998), Hermeneutics and Cristicism, trans. by Andrew Bowie, Cambridge University press.