1- دانشگاه فرهنگیان
2- دانشگاه پیام نور ، adibaleali@Pnu.ac.ir
چکیده: (98 مشاهده)
یکی از روشهای فهم و تفسیر متون مقدس و از جمله قرآن کریم که در عصر اخیر در بین مفسران رواج یافته هرمنوتیک است. تا آنجا که برخی از متفکران در قالب این رشته علمی کتابهای آسمانی را در موضوع فهم، روششناسی کردهاند. میان هرمنوتیک عام شلایرماخر و روششناسی فهم خاص قرآن جوادی آملی شباهتها و تفاوتهای وجود دارد. از وجوه اختلاف میتوان به موارد؛ تعریفها، عینیّت معنا، امکان تفسیر متون مقدس، تفسیر متن با متن و... اشاره کرد و از موارد اشتراک میتوان مواردی چون؛ هرمنوتیک عام و هرمنوتیک قدسی، شرایط روحی خواننده، هدف و غایت، لایههای فهم شناخت و ضمایر مولف و.... را برشمرد. با مقایسه محتوایی و کمی میتوان گفت وجوه تشابه بیشتر است. اما آنچه مهمتر و پرسش این جستار نیز هست، تبیین و چرایی وجوه اشتراک و اختلاف استخراج شده و رهگیری مبنایی آنهاست. دستاورد این جستار که از بررسی دادهها به روش تحلیلی - توصیفی فرا چنگ آمده این است که تعریف یکسان هر دو از تفسیر و هرمنوتیک از مبنای ارزششناختی و مبانی معرفتشناختی مشترک برمیخیزد و وجوه اشتراک آنها در عرصه معرفتشناختی به علت مولفمحور و متنمحور بودن رویکرد هر دو مفسر است. اختلافهایی که در ساحات هستیشناختی، غایتشناختی و معرفتشناختی بین دو مفسر دریافته میشود، در مبانی آنها در این عرصهها ریشه دارد. بنابراین وجوه اشتراک و اختلاف هردو به مفروضات آنها بازگشت دارد.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
کلامی