Metaphysical Investigations

fa نقدی بر دیدگاه شوپنهاور در باب اختیار A Critique of Schopenhover's View on Authority فلسفی Philosophy مقاله پژوهشی Original Article شوپنهاور در متافیزیک خویش بر این باور است که هر چیزی در جهان و زندگی به مثابه تعین اراده، ذیل اصل دلیل کافی و زمان و مکان قرار دارد و بالضروره عینیت مییابد. طبعاً اراده انسان به عنوان بنیاد و اساس اخلاق هم میبایست ذیل اصل دلیل کافی قرار گرفته و بالضروره عینیت یابد؛ در اینصورت اساساً اخلاق شوپنهاور منتفی است، چرا که حوزه اخلاق نیازمند آزادی است و بیرونماندن از حیطه اصل دلیل کافی. او برای رفع این مانع و هموار کردن مسیر برای اخلاق با وضع اصطلاح «آزادی اراده نامتعین» که تعبیر دیگری از شیء فی نفسه است، به سراغ تفکیک پدیدار و شیء فی نفسه میرود و آزادی را به دومی نسبت میدهد؛ در حالی که اراده «انسان» به عنوان مبنای اخلاق در حوزه پدیدار قرار دارد و تابع اصل دلیل کافی و زمان و مکان و بنابراین تابع ضرورت است و از آزادی و اختیار بهرهای ندارد. شوپنهاور بر این باور است که انسان و اراده او در مقام وجود و ذات آزاد است نه در مقام فعل؛ در حالی که به واسطه آزادی در افعال است که اختیار و مسئولیتپذیری آدمی در حوزه اخلاق اثبات میشود. بنابرین، به صرف پذیرش آزادی در مقام وجود و ذات مسئله شوپنهاور برطرف نمیشود.شوپنهاور در متافیزیک خویش بر این باور است که هر چیزی در جهان و زندگی به مثابه تعین اراده، ذیل اصل دلیل کافی و زمان و مکان قرار دارد و بالضروره عینیت مییابد. طبعاً اراده انسان به عنوان بنیاد و اساس اخلاق هم میبایست ذیل اصل دلیل کافی قرار گرفته و بالضروره عینیت یابد؛ در اینصورت اساساً اخلاق شوپنهاور منتفی است، چرا که حوزه اخلاق نیازمند آزادی است و بیرونماندن از حیطه اصل دلیل کافی. او برای رفع این مانع و هموار کردن مسیر برای اخلاق با وضع اصطلاح «آزادی اراده نامتعین» که تعبیر دیگری از شیء فی نفسه است، به سراغ تفکیک پدیدار و شیء فی نفسه میرود و آزادی را به دومی نسبت میدهد؛ در حالی که اراده «انسان» به عنوان مبنای اخلاق در حوزه پدیدار قرار دارد و تابع اصل دلیل کافی و زمان و مکان و بنابراین تابع ضرورت است و از آزادی و اختیار بهرهای ندارد. شوپنهاور بر این باور است که انسان و اراده او در مقام وجود و ذات آزاد است نه در مقام فعل؛ در حالی که به واسطه آزادی در افعال است که اختیار و مسئولیتپذیری آدمی در حوزه اخلاق اثبات میشود. بنابرین، به صرف پذیرش آزادی در مقام وجود و ذات مسئله شوپنهاور برطرف نمیشود. <div style="text-align: justify;">Schopenhauer believes In his metaphsics that everything in the world as determined by the will,under the principle of sufficient reason and the time and the place, and necessarily become objective. Naturally, the human will as the moral foundation should follow the principle of sufficient reason and objectivity will necessarily, In this case, the fundamental moral Schopenhauer is excluded because the ethics need to freedom and stay out of the realm of  the principle of sufficient reason. He goes to side separation nomen and phenomen that resolve this obstacle with establish term Liberum arbitrium indiffentiae and attribute liberty to nomen; while human will as the base of morality located in realm phenomen and under the principle of sufficient reason and the time and the place. Therefore followes of necessity and is not free. Other subject is that Schopenhauer believes that human will is freedom capacity being and substance not capacity act; while liberum arbitrium prove in morality realm through freedom in acts. Therefore Schopenhauer problem doesn't solve with mere accept freedom capacity being and substance.  </div> شوپنهاور, اخلاق, اراده, اصل دلیل کافی, اختیار, ضرورت Schopenhauer, Morality, Will, Principle of sufficient reason, Liberum arbitrium, Necessity 109 134 http://mi.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-70-1&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Ahmadi فاطمه احمدی ahmadi.f@lu.ac.ir 1003194753284600705 1003194753284600705 Yes Lorestan University دانشگاه لرستان Hossein Falahi asl حسین فلاحی اصل 1003194753284600706 1003194753284600706 No Lorestan University دانشگاه لرستان Masud Asgari مسعود عسگری 1003194753284600707 1003194753284600707 No University of Isfahan دانشگاه اصفهان