Metaphysical Investigations

fa بررسی مفهوم حقیقت در خوانش دلوز از کانت A Study of the Conception of Truth in Deleuze’s Reading of Kant فلسفی Philosophy مقاله پژوهشی Original Article <div style="text-align: justify;"></div> <div style="text-align: justify;">پروژه فکری دلوز با خوانشِ واژگونه وی از فلسفه کانت آغاز می‌شود. تلقی دلوز از کانت یکی از بنیان‌های نظامِ هستی‌‌شناسی او را شکل می‌دهد. وی در آثار متعددش مفهوم حقیقت را با برخی مفاهیم دیگر پیوند زده و درپی تبیین آن با خوانشی جدید به تفسیر نظام‌های فلسفی دیگر می‌پردازد، اما این روند در مسیر نقدِ کانت و توجه ویژه دلوز به وی صورت ‌می‌گیرد. به باور دلوز زیبایی‌شناسی از زمان کانت دچار دوگانگی بی‌بازگشت شده ‌است؛ از یک‌سو به حساسیت به‌مثابه صورت تجربه ممکن اشاره‌ دارد؛ از سوی دیگر به هنر بهمثابه تأمل در باب تجربه واقعی. این دوگانگی منجر به ایجاد تمایز میان دو تصویر اندیشه شده‌است، که خود زمینهساز ایجاد دو تلقی متفاوت از مفهوم حقیقت می‌گردد. در یک تصویر، قوای ‌ادراکی بهنحوی طبیعی و خود‌خواسته به حقیقت گرایش دارند و حقیقت را به‌مثابه نظرگاهی کلی و جهان‌شمول عرضه ‌‌می‌کنند؛ در تصویر دیگر، اندیشیدن ناشی از نیروهایی است که ناخواسته بر قوای ادراکی تحمیل ‌می‌شوند و حقیقتی را به‌مثابه تکوین تجربه واقعی و تولید امرِ‌نو عرضه ‌می‌کنند. این پژوهش برآن است در پرتو نگرش دلوزی و بازخوانی خاصِّ وی از کانت، به بررسی مفهوم دوگانه حقیقت بپردازد و به درکی روشن از چگونگی تولید امرِنو دست‌یابد.</div> <div style="text-align: justify;">Deleuze’s philosophical project begins with his reversal of Kant’s philosophy. His unique interpretation of Kant serves as the foundation for his broader ontological framework. Throughout his works, Deleuze consistently connects the concept of truth to other philosophical ideas, often reinterpreting entire systems to reconstruct truth in innovative ways. Yet this reconstruction always unfolds in dialogue with, and in critique of, Kant. According to Deleuze, since Kant’s aesthetics has been marked by an irreducible duality: on one side, it refers to sensibility as the condition for possible experience; on the other, it refers to art as the expression of actual experience. This split produces two competing “images of thought,” which in turn give rise to two divergent conceptions of truth. In the first conception, the faculties naturally and voluntarily orient themselves toward truth, representing it as universal and general. In the second, thought emerges only when external forces disrupt the faculties, making truth the outcome of real experience and the creation of something new. This study explores Deleuze’s account of this dual concept of truth, situating it within his special engagement with Kant, and clarifies how this framework enables the production of the new.</div> ایده, اندیشه ‌بدون‌ تصویر, تصویر جزمی ‌اندیشه, حقیقت, دلوز, کانت Idea, Thought without image, Dogmatic image of thought, Truth, Deleuze, Kant 97 128 http://mi.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-324-1&slc_lang=fa&sid=1 Fatemeh Rabipour فاطمه ربیع پور Fateme.rabipour@yahoo.com 10031947532846002378 10031947532846002378 No Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran دانشگاه بین المللی امام خمینی Ali Fath Taheri علی فتح طاهری fathtaheri@hum.ikiu.ac.ir 10031947532846002379 10031947532846002379 Yes Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین Ali Naqi Baqershahi علی نقی باقرشاهی baqershahi@hum.ikiu.ac.ir 10031947532846002380 10031947532846002380 No Imam Khomeini International University, Qazvin, Iran دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین Mohammad Hasan Heidari محمد حسن حیدری m_heidari@ikiu.ac.ir 10031947532846002381 10031947532846002381 No mam Khomeini International University, Qazvin, Iran دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین