fa دلوز و قاعده‌ای شاعرانه از زمان در فلسفه کانت فلسفی Philosophy مقاله پژوهشی Original Article <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:IRANyekan;"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA">انگاره زمان در فلسفه کانت در نسبت با کلیات ایدئالیسم استعلایی او را می‌توان مؤلفه‌ای خُرد</span><span dir="LTR">(Minor)</span> <span lang="FA">در نظر آورد، اما دلوز همین عنصر خُرد را از فلسفه کانت بیرون کشیده و عنصر کلان </span><span dir="LTR">(Major)</span><span lang="FA">، یعنی سوژه استعلایی را در <i>نقد عقل محض</i>، حول آن بازپیکربندی می‌کند. این خوانشی یکسره متفاوت از <i>نقد عقل محض</i>‌ است که در آن، مرکز ثقل از &laquo;امر استعلایی&raquo; به مفهوم &laquo;زمان&raquo; منتقل شده است. در اندیشه دلوز، مفهوم &laquo;زمان&raquo; را می‌توان دروازه ورود به هستی‌شناسی تفاوت‌محور او قلمداد کرد. به همین دلیل، خوانش منحصربه ‌فرد دلوز از مفهوم زمان در فلسفه کانت حائز اهمیت بوده و در این مقاله موضوع پژوهش ما قرار گرفته است. در این مقاله تلاش می&shy;شود تا از مجموع چهار قاعده ادبی و شاعرانه، که دلوز برای شرح فلسفه کانت به&shy;کار برده است، دو قاعده اول را با محوریت چرخش مفهومی کانت درباره زمان،</span> <span lang="FA">مورد بررسی قرار دهیم.</span></span></span></span></span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span style="font-size:12.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times="">The present article attempts to explore two principles out of four literary and poetic principles with the centrality of Kant&#39;s conceptual turn concerning the concept of time that Deleuze opted for treating Kant&#39;s philosophy. In order to reformulate the <i>Critique of Pure Reason,</i> Deleuze exploits two literary principles. The first one is taken from Hamlet according to which time is out of control, the second one is taken from Arthur Rambo as he said, I is another. For appreciating such complicated statements and explaining Deleuze&#39;s particular reading of <i>Critique of Pure Reason</i>, the author proceeds to explore Deleuze&#39;s writings and seminars on Kant in order to show that the presupposition of having a good command over Deleuze&#39;s philosophy is to study his confrontation with Kant&#39;s philosophy. For achieving such an end, the author accompanies Deleuze&#39;s treatment of Kant&#39;s philosophy step by step in order to shed some light on the concept of time in his reading of The <i>Critique of Pure</i><i> Reason</i> from various perspectives so to apprehend the two poetic principles concerning the time.&nbsp; </span></span></span></span></span></span></div> <br> &nbsp; بازنمایی, پدیدار, پیشینی, دلوز, زمان, سوژه استعلایی, کانت A Priori, Phenomenon, Representation, Time, Transcendental Subject 303 339 http://mi.khu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-245-1&slc_lang=fa&sid=1 Hamed Mavaniehei حامد موانیه ئی hamedm28@yahoo.com 10031947532846001826 0009-0009-9826-3442 Yes Imam Khomeini International University دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) Ali Fath Taheri علی فتح طاهری fathtaheri@hum.ikiu.ac.ir 10031947532846001827 10031947532846001827 No Imam Khomeini International University دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره) Naqi Baqershahi نقی باقرشاهی baqershahi@hum.ikiu.ac.ir 10031947532846001828 10031947532846001828 No Imam Khomeini International University دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)