1. ابنسینا(1387)، الإلهیات من کتاب الشفاء، تحقیق حسن زاده آملی، قم: بوستان کتاب.
2. ارسطو(1384)، متافیزیک، ترجمهی دکتر شرفالدین خراسانی، تهران: انتشارات حکمت.
3. اسماعیلی، محمد علی(1396)، «پژوهشی در تفسیر قضا و قدر و بداء در نظام فکری میرداماد»، نشریه معرفت، ش 234.
4. افلاطون(1380)، دوره آثار افلاطون، ترجمه محمد حسن لطفی، چاپ سوم، تهران: خوارزمی.
5. افلوطین(1398)، اثولوجیا، با مقدمه و تصحیح: سید جلال الدین آشتیانی، تهران: موسسه پژوهشی حکمت و فلسفه.
6. دانش پژوه، محمد تقی(1349)، «فلسفه در چهار قرن اخیر»، مقالات و بررسیها، ش1.
7. سهروردی، شهابالدین(1385)، مجموعهی مصنفات، ج2، تصحیح هانری کربن، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی.
8. طوسی، خواجه نصیرالدین(1386)، شرح الاشارات والتنبیهات، تحقیق: حسن حسن زاده آملی، قم: بوستان کتاب.
9. فارابی(1956م)، الجمع بین رأیی الحکیمین، قدّم له وعلّق علیه: البیر نصری نادر، بیروت: دارالمشرق.
10. لاهیجی،عبدالرزاق(1387)،شوارق الالهام فی شرح تجریدالکلام،ج3،تحقیق:اکبر اسد علیزاده،قم:موسسه امام صادق.
11. موسوی مدرس بهبهانی، سید علی(1370)؛ حکیم استرآباد میرداماد، تهران: اطلاعات.
12. ملاصدرا، صدرالدین محمد الشیرازی(1397)، الحکمه المتعالیه فی الأسفار الأربعه العقلیه، ج2، قم: طلیعه نور.
13. میرداماد(1367)، القبسات، به اهتمام دکتر مهدی محقق، تهران: دانشگاه تهران.
14. میرداماد(1391)، الأفق المبین، حقّقه وقدّم له: حامد ناجی اصفهانی، تهران: میراث مکتوب.